سه شنبه بیست و پنجم مهر ۱۴۰۲ | 15:26 | حسیـــــن حسیــــن زاده میبدی -
معنی و نکات درس دماوندیه، فارسی دوازدهمدماوندیهچند نکته:این سروده در قالب قصیده است یعنی مصراع نخستین این سروده با همه ی مصرع های زوج هم قافیه است(بند- دماوند – کمربند – دل بند – مانند و...)موضوع این چکامه(قصیده) سخن با دماوند .در این سروده دماوند، نماد قدرت و توانایی است که حتّی در صورت بیدار شدن می توانست حکومت دیکتاتوری وقت را سرنگون سازد.آتش درون دماوند ،نمادی از گرفتاری ها و تیره روزی های مردمِ بدبخت ایران است که به گونه ی آتش در دل دماوند انباشته گردیده است.این سروده بر وزنِ(مستفعلُ فاعلاتُ فَع لُن) یا (مفعول مفاعلن فعولن) هزج مسدّس اخرب مقبوض محذوف است(نام وزن فقط برای رشته های علوم انسانی است)محمّد تقی بهار (1330-1265 هجری شمسی)،در مشهد متولّد و در تهران وفات نمود.(مقبرهدر آرامگاه ظهیر الدّوله در شمیران) شاعر،روزنامه نگار،استاد دانشگاه و مرد سیاست بود.شهرت ِشاعری بهار، به خاطرِ قصاید فخیم و استواری است که با توجّه به سنّت ادبیِگذشته، سروده است.روزنامه های خراسان،نو بهار، تازه بهار و مجلّه ی دانشکده ،و نیز آثاری چون:تاریخِ احزابسیاسی ،سبک شناسی،تاریخ تطوّر نظم و مقالات و نوشته های پراکنده از وی، بیانگر قدرتِسِحر قلمش است.(یه) در دماوندیه ،نشانه ی صفت نسبی است مثلِ مَدحیه ،بهاریه ،حبسیه،********************************************************************************************************************************************************************************************************************دماوندیّه
برچسب:
نویسنده: محمد محمدپور
تاريخ: سه
شنبه
2 آبان
1402 ساعت: 21:10